Maar weer eens een partijstandje in deze draad. Niet omdat het nou zo'n hoogstaand fragment betreft, maar toch wel een leuke 'forcing'.
Afgelopen donderdag had ik in mijn eerste partij in de Rapide-Cup van Het Noorden met zwart de volgende stand tegen Martin Viel:
Wit staat al enige tijd vrij hopeloos, en de laatste zet 46-41 heeft het er niet beter op gemaakt.
In deze stand wint zo ongeveer elke zet voor zwart, maar ik had nog 13 minuten, en blijkbaar vond ik het nodig om die te gebruiken ook.
Twee mogelijke manieren om te winnen: de combinatie met (23-28) en (19x39), die ik taxeerde op onvoldoende, omdat ik dacht dat wit dam kon halen vanwege de schijf op 39. Wit heeft echter geen tempo om deze schijf te laten staan, en moet 34-29 of 30-25 spelen, waarna zwart simpel wint.
Nog makkelijker is (3-8!), met de onweerlegbare dreiging (23-28).
Ik besloot echter, na maar liefst 8 minuten te hebben gerekend, de zet te spelen waar mijn oog het eerst op was gevallen: (22-28?!?!) 33x22 (6-11) 43-39 (15-20!) 48-43
Wit had niet veel keus, 39-33 was uiteraard verhinderd en 30-25 komt slechts op zetverwisseling neer. (4-9) 30-25* (20-24!) zwart weigert voor de vierde keer op rij de schijfwinst terug te nemen met (23-29)
34-30*
(12-17!) de 'clou' van het offer (22-28). Wit heeft nu drie mogelijkheden:
Het meeste verweer biedt het dubbele tegenoffer 39-34 (17x28) 27-22(!) (28x17) en nu iets als 38-33, maar na (14-20x20) moet zwart bij goed spel kunnen winnen.
Wit kon ook nog 39-34 (17x28) 34-29 (24x33!) 38x29 (23x34) 32x12 (21x32) 37x28! (26x39) overwegen, maar ook hier is (14-20!) 25x23 (34x25) voldoende voor de winst.
Blijft nog over de partijvariant (waarbij ik moet toegeven dat dat ook de enige was die ik bekeken had bij het offer):
38-33 (17x28) 33x22 (23-28!) 32x12 (21x32) 37x28 (26x46)
Wit heeft eigenlijk maar een kans om nog iets te bereiken:
22-17 (11x44) 12-7; maar toen volgde (14-20!!) 25x23 (46x5) 30x8 (3x1!)