
Wit: Hanqing Zhao - Zwart: Jeroen Kos
Na 31-26 is er voor wit volstrekt niets aan de hand en de partij zal spoedig remise worden.
Maar wat de Chinees doet, is analytisch allerminst verkeerd, al weet hij zelf niet waarom en zijn tegenstander Kos nog minder.
36. 40-34 (!(), 17-22 (logische reactie); 37. 28x17, 11x22;
Zwart dreigt nu met (24-29) 33x24 (19x30) 35x24 (16-21) 27x16 (23-28) 32x23 (18x40). Nou ja dreigt... niet dus. Want wit gaat verder met 49-44! gevolgd door 31-27 en niet zwart, maar wit wint.
Zhao vervolgde evenwel met 38. 48-43? en haalde hiermee de tegencombinatie uit de stelling. Om onnaspeurbare redenen liet Kos de doorbraak naar 40 achterwege en vervolgde met 38... 6-11?; om na 39. 34-29, 23x34; 40. 39x30, 25x34; 41. 43-39, 34x43; 42. 27-21, 16x27; 43. 32x21, 43x32; 44. 21-17, 12x21; 45. 31-27, 22x31; 46. 36x7 te constateren dat iedere serieuze winstpoging zinloos is. Na enkele zetten werd de vrede dan ook getekend.
Maar op de 38e zet was 48-42! een prima zet geweest. De doorbraak kan dus niet, en dan springt (6-11) in het oog. Wit versmaadt dan de remisecombinatie 34-29 ten faveure van het onverwachte 49-43!
Er dreigt nu 34-29 (23x34) 39x30 (25x34) 33-28 (22x33) 38x20, een minizetje waar Tsjizjow ooit eens is ingelopen tegen Friso Fennema, ook tijdens The Hague Open overigens. Zwart moet dus wel ruilen met (24-30) 35x24 (19x30), maar na 34-29! (23x34) 32-28 zijn alle kansen aan wit.