Eric van Dusseldorp wrote:

Wit: A. Domchev - Zwart: B. Woolschot
Deze stand is bekend van de partij Sijbrands-Tsjizjov, WK-match 1990, tweede partij. De Nederlander speelde toen (14-19) en dat bleek de opmaat naar de overwinning, al moest er een misrekening van Tsjizjov aan te pas komen. De Rus had deze ingewikkelde opening ook goed voorbereid, maar zag tijdens het spelen een 'versterking' waar een groot lek in zat.
De stand is nadien vaker op het bord gekomen. Naast (14-19) werd ook enkele malen (1-6) en (3-9) gespeeld. Met de partijzet introduceert Woolschot een nieuwtje.
20..., 4-10; 21. 48-42, 3-9; 22. 42-37, 14-19??;
Maar zo moet het in ieder geval niet. 23. 33-29! en zwart wachtte de combinatie (19x30) 29-24 (30x19) 27-21 (16x27) 38-32 (27x38) 43x5 niet meer af.
In plaats van (14-19?) was (1-6) aangewezen. Op 47-42 wint dan (14-20!), zodat 40-35 aangewezen lijkt en de strijd gaat verder.
Vreemd, zo uit mijn (bijkans feilloze) geheugen, diep ik een partij Kees Thijssen - Bert Woolshot op uit Den Haag 2000, waarin zwart het wel goed deed. Het was het jaar dat ik zo fraai vijfde werd, tevens het enige toernooi (sinds de jeugdtijd) waar ik geen druppel (alcohol) gedronken heb... Het dammern ging uitstekend, maar het was wel erg saai....
In elk geval, omdat ik meedeed herinner ik mij dat Bert het destijds wel goed deed! Er is dus sprake van krimpend inzicht. Destijds bemoeide ik me nog even met de analyse, aangezien ik ooit op briljante wijze won vanuit deze opening met wit tegen een kansloze Peter Schuitema.
Ik herinner me nog het commentaar van Peter: "Wat heb jij sterk gespeeld!"
Maar Bert was niet onder de indruk, waarschijnlijk omdat hij zelf de variant van haver tot gort kende, dacht ik destijds.
De varianten laat ik maar achterwege, dat zal toch niemand echt interesseren?